วิญญาณตามติด

ไม่มีทางให้หนี ไม่เหลือที่ให้ถอย มีเพียงเสียงหวีดร้องและน้ำตาที่ยอมตกเป็น 'ของเล่นแสนพิเศษ' ถูกโอบล้อมและกักขังไว้ในเงามืดชั่วนิรันดร์... จนกระทั่งสติสัมปชัญญะสุดท้ายดับวูบไป...

ทว่าเมื่อพายุอารมณ์อันดุเดือดผ่านพ้นไปพร้อมกับรุ่งสางที่คืบคลานเข้ามา สิ่งที่หลงเหลืออยู่กลับไม่ใช่ความโล่งใจ แต่เป็นความจริงอันเย็นชาที่ทำให้สติสัมปชัญญะขาดสะบั้นลงอย่างสมบูรณ์...