ตอนที่1 : ธุรกิจค่ำคืนฝนพรำ

SFX: เสียงฝนสาดกระหน่ำกระทบกระจกบานยักษ์ของห้องสวีทหรูบนตึกระฟ้าใจกลางโตเกียว เสียงเพลงแจ๊สจังหวะเนิบนาบดังคลอเคล้าไปกับเสียงน้ำแข็งกระทบแก้ววิสกี้... บรรยากาศรอบตัวดูอึดอัดและหนักอึ้ง

ค่ำคืนพายุฝนบ้าคลั่ง... บนชั้น 45 ของเพนต์เฮาส์สุดหรู แสงไฟนีออนสีส้มแดงจากเบื้องล่างสาดสะท้อนผ่านหยาดฝน อาบไล้พื้นหินอ่อนสีดำสนิท 'เรจิ' นักธุรกิจหนุ่มผิวขาวจัด นัยน์ตาคมคายในชุดคลุมผ้าไหมสีดำขลับ ยืนกุมแก้ววิสกี้ด้วยมือที่สั่นระริกเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอม Sandalwood ราคาแพงลอยอวล ทว่าภายใต้เปลือกนอกที่ดูนิ่งสงบและเยือกเย็น เขากลับซ่อนความกระหายและตัณหาดิบเถื่อนที่ถูกกดทับมาแรมเดือนเอาไว้...

เรจิ (คิดในใจ)

" ทาคุโตะ... เด็กเอ็นคนโปรดของฉัน... ไม่น่ารีบลาออกจากร้านไปเลย... "

SFX: เรจิพ่นลมหายใจหนักหน่วง กระดกวิสกี้ชั้นดีรวดเดียวจนหมดแก้ว เสียงกลืนแอลกอฮอล์ลงคอฟังดูแหบพร่า

เรจิ

แม่งเอ๊ย... อยากขย้ำกล้ามอกแน่นๆ นั่นให้แหลกคามือชะมัด...!

เรจิ

ตั้งแต่รู้ข่าวว่าเจ้านั่นลาออก อารมณ์ฉันก็ดิ่งลงเหว... สองสามเดือนมานี้ไม่ได้เฉียดใกล้เซ็กส์ช็อปเลยด้วยซ้ำ ชักว่าวเองก็ไม่สุด... แต่วันนี้... ความเงี่ยนที่อุตส่าห์กดมันไว้ มันกำลังตีกลับมาเล่นงานฉันแล้ว...

ความโหยหาสัมผัสหยาบโลนแล่นพล่านไปตามกระแสเลือด เรจิกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความต้องการที่อัดอั้นพร้อมจะระเบิดออกทุกวินาที

เรจิ

ให้ตาย... ถ้าไม่ปลดปล่อยคืนนี้ ฉันต้องคลั่งตายแน่ๆ... เอาวะ ถึงจะขัดใจที่ต้องเรียกคนอื่นที่ไม่ใช่ทาคุโตะก็เถอะ... แต่ฉันเลือกคนที่หุ่นแน่น หน้าอกสวยตรงสเปคมาแล้ว... ถึงในโปรไฟล์จะปิดหน้าก็ช่างมันปะไร... คืนนี้ฉันแค่ต้องการ 'ร่างกาย' มากระแทกให้สร่างเงี่ยนก็พอ....

SFX: เสียงนาฬิกาเดิน ติ๊ก... ต่อก... เชื่องช้าแต่น่าอึดอัด เรจิเดินวนไปมา กลิ่นไม้จันทน์หอมฟุ้งกระจายตามแรงขยับตัว

เรจิ

เมื่อไหร่จะมาวะ...

SFX: ออดดด... เสียงออดหน้าประตูห้องสวีทกรีดร้องทำลายความเงียบ

เรจิ

มาแล้ว...!!

SFX: เสียงส้นเท้าก้าวฉับๆ ไปที่ประตู เสียงปลดล็อกอิเล็กทรอนิกส์ ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ประตูไม้บานหนักค่อยๆ แง้มเปิดออก

ทันทีที่บานประตูเปิดกว้าง สิ่งแรกที่ปะทะจมูกไม่ใช่กลิ่นหอมปรุงแต่ง แต่เป็นกลิ่นฝนชื้นแฉะ กลิ่นหนังแท้หยาบกระด้าง และกลิ่นอายบุรุษเพศที่เข้มข้นจนแทบสำลัก ร่างสูงตระหง่านเกือบ 190 เซนติเมตรยืนค้ำประตู ผิวสีแทนกรำแดด ผมสีดำขลับเปียกชื้นลู่แนบกรอบหน้าหล่อเหลาดิบเถื่อน นัยน์ตาของเขาดุดันและเย็นชาเหมือนสัตว์ป่า เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมลึกเผยให้เห็นแผงอกหนาตึบและมัดกล้ามชัดเจนจากการออกกำลังกายอย่างหนัก... ทับด้วยแจ็กเก็ตหนังสีดำ กลิ่นสบู่ราคาถูกผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ดึงดูดสัญชาตญาณดิบได้อย่างประหลาด...

ไทกะ

...ครับ เอ่อ... ขอบคุณที่เรียกใช้บริการผม..

เรจิ (คิดในใจ)

" เชี่ย... โคตรตรงสเปค...! "

ภายใต้แสงไฟสลัว เรจิถึงกับเผลอกลั้นหายใจ นัยน์ตาสองคู่ประสานกันนิ่งงัน ความเงียบเข้าปกคลุมจนได้ยินเสียงลมหายใจหนักหน่วงของกันและกัน เรจิสำรวจเรือนร่างอย่างตะกละตะกลาม

เรจิ (คิดในใจ)

" อ่า... แววตานั่น... ถึงฉันจะเป็นรอยัลตี้ของทาคุโตะก็เถอะ แต่หมอนี่... ตัวจริงโคตรเด็ด! หน้าอกนั่นมันอะไรกันวะ ใหญ่กว่าในรูปตั้งเยอะ... หุ่นแบบนี้ หน้าตาแบบนี้... แม่งผิดกฎหมายชัดๆ! "

กล้ามเนื้ออกหนาของไทกะเบียดดันเสื้อยืดสีดำที่เปียกชื้น มันนูนเด่นจนเรจิแทบอยากจะพุ่งเข้าไปตะปบ ขย้ำ และบดขยี้มันซะเดี๋ยวนี้

ไทกะ

เอ่อ... จะให้ผมเข้าไปได้รึยังครับ?

เรจิ

อ๊ะ! โทษที... เชิญครับ เข้ามาสิ

SFX: เสียงใจของเรจิเต้นแรง

เรจิ (คิดในใจ)

" บ้าเอ๊ย... เสียงทุ้มแหบพร่านั่น... โคตรเพอร์เฟกต์เลย.... "

SFX: เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของไทกะย่ำเข้ามาในห้อง ประตูเลื่อนปิดและล็อกอัตโนมัติดัง กริ๊ก... เสียงเสื้อแจ็กเก็ตหนังเสียดสีกันยามร่างยักษ์ขยับตัว

ไทกะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังแท้ตัวใหญ่ ท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เกร็งขืน ราวกับหมาป่าที่ถูกต้อนเข้ากรง เรจิเดินตามมาทิ้งตัวลงฝั่งตรงข้าม พยายามดึงมาดนักธุรกิจผู้คุมเกมกลับมา

เรจิ

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันใช้บริการส่งตรงถึงห้องแบบนี้~ ปกติฉันชอบไปเลือกร้านเองมากกว่า... พอต้องมารอคนแปลกหน้าแบบนี้ ก็แอบตื่นเต้นนิดๆ เหมือนกันนะ~

ไทกะ

อ๋อ... ครับ

เรจิ

อ้อ ลืมแนะนำตัวไปเลย... ฉันชื่อเรจิ

ไทกะ

ไทกะ... ไทกะครับ

เรจิ

ไทกะคุง... นายเพิ่งเข้าวงการนี้สินะ? มือใหม่ล่ะสิ... รับงานมานานแค่ไหนแล้วล่ะ?

ไทกะ

เพิ่งเริ่มได้... ประมาณอาทิตย์นึงครับ

เรจิ

โห~ แล้วรับแขกไปเยอะรึยังล่ะ? หรือว่า... เป็นความลับของทางร้าน?

SFX: ความเงียบโรยตัวปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกหนักๆ ของไทกะที่ตอบกลับมา

เรจิ (คิดในใจ)

" อ้าว... ฉันพล่ามอยู่คนเดียวเลยนี่หว่า คงพูดมากไปสินะ... ไทกะคุงเหมือนอยากจะขัดขึ้นมา... สงสัยต้องเบรกตัวเองหน่อย "

ไทกะ

อืม...

SFX: พรึ่บ! ไทกะผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกำยำบดบังแสงไฟจนเกิดเป็นเงาทะมึนทาบทับลงบนตัวของเรจิ

ไทกะ

ไม่เริ่มทำกันเลยเหรอครับ?

เรจิ (คิดในใจ)

" หืม... เริ่ม...? "

เรจิ

อ้าว... ทำไมรีบร้อนจังล่ะ?

ไทกะ

รบกวนชำระเงินก่อนเริ่มงานด้วยครับ คอร์ส 90 นาที... ถูกต้องนะครับ?

เรจิ (คิดในใจ)

" หมอนี่... จะเย็นชาไปไหนวะ...? ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มเอาใจลูกค้าเลยรึไง? "

เรจิ

อ-อื้ม...

ไทกะ

ถ้าอย่างนั้น... ผมขอตัวไปใช้ฝักบัวกับน้ำยาบ้วนปากก่อนนะครับ

SFX: ตึก... ตึก... เสียงฝีเท้าของไทกะเดินตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำ ตามด้วยเสียงกระชากประตูเปิดออกแล้วปิดลง

เรจิ (คิดในใจ)

" หา...? คุยกันแค่นี้... จบแล้วเหรอ...? "

เรจิ (คิดในใจ)

" นายไม่อยากทำความรู้จักลูกค้าก่อนขึ้นเตียงเลยรึไงวะ...? ตอนฉันอยู่กับทาคุโตะ เราเริ่มจากการคุยเล่น สร้างบิ้วอารมณ์กันก่อนตลอด... พอเครื่องติด เราถึงค่อยๆ มีเซ็กส์กัน... "

เรจิยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองอย่างหัวเสีย กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นกายดิบเถื่อนของไทกะยังคงอวลอยู่ในห้อง แต่มันกลับแฝงไปด้วยความห่างเหิน กระด้างกระเดื่อง และไม่อ่อนข้อให้เลยแม้แต่น้อย

เรจิ (คิดในใจ)

" รูปร่างหน้าตาโคตรจะตรงสเปค... แต่นิสัยนี่มัน... หรือหมอนี่จะมองว่าฉันเป็นพวกตัณหากลับน่ารังเกียจ...? แต่ถึงอย่างนั้นก็รับเงินมาแล้ว ไม่เห็นต้องวางท่าขัดใจกันขนาดนี้เลยนี่หว่า... "

SFX: ซ่าาา... เสียงสายน้ำจากฝักบัวกระทบพื้นหินอ่อนดังลอดออกมา กระตุ้นภาพจินตนาการถึงร่างเปลือยเปล่า อุดมไปด้วยมัดกล้ามที่กำลังเปียกโชกอยู่หลังบานประตู

เรจิ (คิดในใจ)

" เฮ้อ... คิดถึงทาคุโตะคุงชะมัด.... "

SFX: เสียงน้ำไหลซ่าคลอเคล้าไปกับเสียงดนตรีแจ๊ส... ในขณะที่อุณหภูมิความปรารถนาภายในห้องเริ่มพุ่งทะยาน ท่ามกลางความตึงเครียดทางอารมณ์ที่รอปะทุ....

เด็กเอ็นมือใหม่

สนับสนุนกรงขังและบทลงทัณฑ์ ⛓️