ฟาวล์นอกสนาม - ใบแดงคาดโทษ

แสงแดดยามบ่ายแผดเผาลงมาบนสนามฟุตบอลกลางแจ้งของมหาลัยชื่อดังย่านชานเมืองราวกับจะหลอมละลายทุกสิ่ง กลิ่นไอดินร้อนระอุผสมกับกลิ่นเหงื่อคาวมนุษย์คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ บรรยากาศการแข่งขันดุเดือดและตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงเชียร์กระหึ่มดังก้องราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่าที่กำลังกระหายเลือด

ท่ามกลางความวุ่นวาย 'สิงห์' เด็กหนุ่มศูนย์หน้าสวมเสื้อหมายเลข 9 ผู้มีผิวสีแทนชุ่มเหงื่อและกล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นจากการออกแรง กำลังพาร่างกายสงโปร่งพุ่งทะยานไปข้างหน้า ดวงตาดุดันของเขาจับจ้องไปที่เป้าหมาย ก่อนจะง้างเท้าเตะลูกฟุตบอลอย่างสุดแรง บอลพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงทะลวงตาข่ายเข้าประตูไปอย่างจัง

SFX: ปัง! เสียงเตะบอลอัดเต็มแรงและตามด้วยเสียงนกหวีด ปรี๊ดดดดดด เป่ายาวปนเสียงเฮลั่นสนาม!

ริมสนามฟุตบอลเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงฮือฮา สิงห์กำหมัดแน่น ใบหน้าคมคายเหยียดยิ้มสะใจที่ทะลวงประตูได้สำเร็จ แต่ความรู้สึกนั้นอยู่ได้เพียงเสี้ยววินาที เมื่อชายหนุ่มผมดำสวมแว่นตาในชุดโปโลแขนสั้นสีดำเข้มพอดีตัวที่แน่นตึงตรงช่วงอกหนา เผยให้เห็นรูปทรงที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักหน่วงก้าวออกมา 'โค้ชธีร์' รุ่นพี่ปี4 ผู้คุมทีมที่มีสายตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เขายกนกหวีดขึ้นเป่าขัดจังหวะ พร้อมชี้ขาดด้วยท่าทีเผด็จการ

SFX: เสียงสิงห์ตะโกนอย่างสะใจ ปนหอบหายใจแรงถี่

สิงห์

เชี่ยเอ๊ย! เข้าไปอีกดอกแล้วเว้ย!

กลุ่มกองเชียร์ผู้หญิงส่งเสียงกรี๊ดดังก้อง

SFX: กรี๊ดดด! น้องสิงห์! โคตรเท่เลย! ไม่มีอะไรที่สิงห์ทำไม่ได้จริงๆ!

SFX: ปรี๊ดดด! เสียงนกหวีดเป่าลากยาวและเหมือนอยากจะกรีดแก้วหู

โค้ชธีร์

สิงห์... ฟาวล์!

น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด ทรงอำนาจ ตะโกนดัง...สิงห์หันขวับ ใบหน้าเปื้อนยิ้มเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว

สิงห์

ห๊า?!

สิงห์

ได้ไงวะโค้ช?!

สิงห์แสดงท่าทางก้าวร้าว โวยวายเสียงดัง

โค้ชธีร์จ้องมองด้วยสายตากดดัน ชี้มือไปทางอาคาร

โค้ชธีร์

กลับไปที่ห้องล็อกเกอร์... เดี๋ยวนี้!

สิงห์

ผมทำเหี้ยอะไรผิดอีกวะคราวนี้... โค้ชธีร์

เหงื่อกาฬสิงห์ไหลซึมตามกรอบหน้า สบถเสียงลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิด

บรรยากาศริมขอบสนามเริ่มเย็นลง แต่ความคุกรุ่นในใจของสิงห์กลับพุ่งสูงขึ้น เขาเดินกระแทกเท้ามานั่งพักที่ม้านั่ง กระชากผ้าขนหนูมาพาดคอชื้นเหงื่อแล้วยกขวดน้ำขึ้นดื่มอย่างตะกรุมตะกราม สายตาคมตวัดมองเพื่อนร่วมทีมที่ยืนจับกลุ่มกระซิบกระซาบกันด้วยความสมเพช

สิงห์

แล้วเรื่องประตูเมื่อกี้ล่ะวะ?!

สิงห์ตะโกนไล่หลังอย่างหัวเสีย

โค้ชธีร์

ไม่นับ!!

โค้ชธีร์ตะโกนสวนกลับอย่างไร้เยื่อใย

SFX: เพื่อนร่วมทีม 1 - 'หมอนั่นเอาอีกแล้วว่ะ...'

SFX: เพื่อนร่วมทีม 2 - 'แม่งทำทีมซวยตลอด...'

SFX: เพื่อนร่วมทีม 3 - 'แต่พวกผู้หญิงก็ยังหน้ามืดเชียร์มันอยู่นะเว้ย..'

SFX: เพื่อนร่วมทีม 4 - ถอนหายใจ 'เดี๋ยวโค้ชธีร์ก็ต้องเรียกไปเชือดอีกแน่'

SFX: เพื่อนร่วมทีม 4 - 'ถ้ามันไม่เก่งจริง โค้ชคงเตะโด่งออกจากทีมไปนานแล้ว... เกลียดที่ต้องยอมรับ แต่ทีมเราก็ยังต้องการมัน เมื่อไหร่มันจะรู้จักเชื่องบ้างวะ'

...

ห้องล็อกเกอร์เก็บของนักกีฬาตกอยู่ในความมืดสลัว แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ บรรยากาศเงียบเชียบ อึดอัด และเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น สิงห์เดินกระแทกประตูเข้ามาด้วยความโมโหจัด เขากระชากเสื้อกีฬาออก เผยให้เห็นแผงอกและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ก่อนจะทุบกำปั้นลงบนม้านั่งเหล็กอย่างแรงเพื่อระบายความคลุ้มคลั่ง

SFX: ปัง! เสียงทุบม้านั่งเหล็กดังก้องห้อง พร้อมเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วง

สิงห์

ไอ้โค้ชธีร์! แม่งเกิดเหี้ยอะไรขึ้นกับเขาวะ?!

สิงห์

กล้าดียังไงมาลบประตูของกูวะ!

สิงห์

มาหาว่าฟาวล์แค่เพราะกูไม่ยอมส่งบอลเนี่ยนะ?! แล้วก็สั่งปลดกูออกจากการแข่งเฉยเลย!

สิงห์แสดงท่าทางก้าวร้าว เตะม้านั่งยาวอย่างหัวเสีย

สิงห์

ทำไมวะ... ทำไมถึงจงเกลียดจงชังกันขนาดนี้... เมื่อก่อนไม่เห็นเคยบ่น แต่เดี๋ยวนี้คอยจ้องจะเหยียบกูตลอดเวลา

สิงห์

แม่งเอ๊ย... ไปอาบน้ำดีกว่า...

SFX: สิงห์สบถกับตัวเองด้วยเสียงพร่า

สิงห์ปลดตะขอกางเกงออกอย่างหงุดหงิด ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะเปลื้องผ้าชิ้นสุดท้าย ประตูห้องล็อกเกอร์ก็ถูกเปิดผางออก โค้ชธีร์ก้าวเข้ามาเงียบๆ ราวกับผู้ล่าที่ต้อนเหยื่อเข้ามุม สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจ้องมองร่างกึ่งเปลือยของสิงห์อย่างไม่วางตา สิงห์ชะงักงัน ความตกใจและอับอายแล่นริ้วขึ้นมาจนต้องรีบคว้าเสื้อมาปิดบังร่างกาย

SFX: เสียงเปิดประตูกระแทกผนังดัง 'ปัง!' และตามด้วยเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้

โค้ชธีร์เรียกชื่อสิงห์ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและดูคุกคาม

โค้ชธีร์

สิงห์...

โค้ชธีร์

นายทำตัวมีปัญหา ระหว่างการฝึกซ้อมมาหลายสัปดาห์แล้วนะ

โค้ชธีร์ดันแว่นตาขึ้น ใบหน้าเย็นชาแต่ซ่อนเร้นความปรารถนาบางอย่าง

โค้ชธีร์

ฉันไม่มีทางเลือก... ฉันคงต้อง 'ลงโทษ' นาย

สิงห์หันขวับ กัดกรามกรอดด้วยความโกรธปนอับอาย

สิงห์

ทำไม โค้ช...

โค้ชธีร์โน้มตัวเข้าไปใกล้ใบหน้าที่กำลังแดงก่ำด้วยความโกรธ และเอ่ยคำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ

โค้ชธีร์

เจอกันที่สนามฟุตบอล... หลังเลิกเรียน

สิงห์

ลงโทษเหรอ?! ฝันไปเถอะไอ้โค้ชธีร์!

SFX: สิงห์ระเบิดอารมณ์ โวยวายลั่นห้อง โครม! เสียงขวดน้ำกระแทกประตูล็อกเกอร์กระเด็นลงพื้น

สิงห์

โค้ชจะมาบงการชีวิตผมไปถึงไหนวะ! ออกไปเลยนะเว้ย!

สิงห์ตะโกนไล่หลังโค้ชธีร์ด้วยความเกรี้ยวกราด...หลังจากที่โค้ชธีร์เดินพ้นประตู

...

ภายในห้องอาบน้ำรวม ไอน้ำร้อนจัดลอยอวลจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใด กลิ่นครีมอาบน้ำผสมกับความชื้นแฉะสร้างบรรยากาศที่ชวนให้อึดอัด สิงห์ยืนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำเย็นเฉียบไหลชำระล้างร่างกายที่กำลังรุ่มร้อน เขาสอดมือขยี้เส้นผมเปียกชื้นของตัวเองอย่างแรง แต่ในหัวกลับมีแต่ภาพใบหน้าเรียบตึงของโค้ชธีร์ตามหลอกหลอน

SFX: ซ่าาา....เสียงน้ำฝักบัวไหลกระทบพื้นกระเบื้องอย่างต่อเนื่อง

สิงห์

ชิ... ไอ้พวกเพื่อนร่วมทีมนั่นก็อีกตัว...

สิงห์

ไอ้บ้าโค้ชธีร์ก็ด้วย แม่งสั่งลงโทษกูหลังเลิกเรียนอีก! ประสาทแดกเอ๊ย!

สิงห์

ก็เห็นๆ กันอยู่ว่ากูเก่งที่สุดในทีม เค้าก็รู้แก่ใจแท้ๆ

สิงห์

มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ... ทำไมเขาถึงต้องมาจ้องเล่นงานกูอยู่คนเดียว... การได้กดหัวกูมันทำให้เขามีความสุขมากนักหรือไง? ห๊ะ!...

ท่ามกลางเสียงน้ำที่สาดกระเซ็น ภาพความทรงจำในอดีตก็ผุดขึ้นมาเยาะเย้ยเขา แสงแดดยามเย็นอาบไล้สนามหญ้าเป็นสีทอง บรรยากาศในวันนั้นเต็มไปด้วยความหวังและแรงบันดาลใจ ภาพของรุ่นพี่ปี3ที่กำลังเลี้ยงลูกฟุตบอลด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มที่เคยสว่างไสวและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

สิงห์

แม่ง โค้ชเค้า... ต่างจากตอนแรกที่กูเจอครั้งแรกลิบลับเลย ตอนที่กูยืนดูเขาเล่นกับคนอื่นๆ เขาดูสนุก... ดูรักฟุตบอลจริงๆ

สิงห์

โค้ชธีร์... ผู้ชายที่ทำให้กูยอมก้าวเท้าเข้าชมรมนี้โดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

SFX: เสียง และภาพในอดีตผุดขึ้นฉายซ้ำในหัวสิงห์

โค้ชธีร์

นี่นายเด็กปี1... อยากเข้าชมรมไหม? พี่สัญญาเลยนะ ว่ามันจะต้องสนุกแน่ๆ

SFX: น้ำเสียงตอนนั้นช่างอบอุ่นและเป็นกันเอง

สิงห์

ผ...ผม เอาด้วยครับ

ใบหน้าของวัยแรกแย้มประหม่าขึ้นสีระเรื่อ สองมือกำกระชับสายเป้สะพายหลังแน่น

สิงห์

ตอนนั้นผมแค่หวัง... หวังว่าจะได้วิ่งเตะบอลสนุกๆ เคียงข้างรุ่นพี่เขาแท้ๆ

ความเป็นจริงอันโหดร้ายดึงเขากลับมาสู่ห้องอาบน้ำที่แคบและเปียกชื้น สิงห์เอนแผ่นหลังเปลือยเปล่าพิงกำแพงกระเบื้องเย็นเฉียบ ปล่อยให้น้ำไหลรดใบหน้าเพื่อซ่อนความอ่อนแอ เขากัดริมฝีปากแน่น นึกเปรียบเทียบผู้ชายที่แสนดีในวันนั้น กับจอมเผด็จการที่คอยสวมปลอกคอควบคุมเขาในวันนี้

สิงห์

ไอ้คนบ้าอำนาจเอ๊ย! เอะอะก็ตะคอก สั่งแต่คำว่า 'สามัคคี' 'ทีมเวิร์ค' 'ทำเพื่อส่วนรวม' ฟังจนจะอ้วกอยู่แล้ว

สิงห์

นี่กูยังทำเพื่อทีมไม่พออีกเหรอวะ?!

สิงห์

แล้วกูต้องทำตัวยังไง... ถึงจะพอใจโค้ช?

สิงห์

ทำไมกูต้องส่งบอลให้คนอื่นด้วย ในเมื่อกูมั่นใจว่ากูยิงเองได้?!

สิงห์

กูแม่ง... เล่นฟุตบอลให้สนุกไม่ได้อีกแล้ว ถ้าโค้ชยังคอยมายืนค้ำหัวแล้วตะคอกใส่กูแบบนี้!

สิงห์

ถึงเหตุผลที่โค้ชด่ามันจะถูกก็เถอะ... แต่มันก็...นะ

SFX: เสียงถอนหายใจยาวปนเสียงครางเครือในลำคอ

สิงห์

เฮ้อ... ให้ตายสิ...

จิตใต้สำนึกที่ถูกกดทับเริ่มเล่นตลก ภายใต้ไอน้ำสีขาวขุ่น บรรยากาศรอบตัวสิงห์บิดเบี้ยวกลายเป็นจินตนาการอันเร่าร้อน กลิ่นสบู่จางๆ ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นฟีโรโมนเพศชาย ในมโนภาพนั้น โค้ชธีร์เปลือยท่อนบนเผยกล้ามอกแน่นได้รูปก้าวเข้ามาประชิด ลำแขนแกร่งสอดเข้ามากอดรัดเขาจากด้านหลังอย่างแนบแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของ ริมฝีปากร้อนผ่าวปัดป่ายอยู่ข้างใบหู

สิงห์ (คิดในใจ)

" ผมแค่อยาก... ให้พี่ธีร์สัมผัสผมอย่างอ่อนโยนกว่านี้... เหมือนที่ผมเคยฝันไว้ตั้งแต่แรก... "

แต่ก่อนที่อารมณ์ดิบเถื่อนจะเตลิดไปไกลกว่านั้น สิงห์สะดุ้งสุดตัว นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขาสะบัดหัวอย่างแรงเพื่อไล่ภาพบ้าๆ นั่นออกไป ความอับอายและรังเกียจตัวเองพุ่งทะลุขีดจำกัด เขาง้างหมัดต่อยเข้าที่กำแพงห้องน้ำอย่างจังจนข้อเนื้อมือแตกเลือดซิบ โดยที่ไม่รู้เลยว่า นอกประตูกระจกฝ้าที่ขุ่นมัวนั้น... มีเงาดำทะมึนของโค้ชธีร์ยืนนิ่งฟังอย่อยู่ราวกับมัจจุราช

สิงห์

เฮ้ย! เมื่อกี้กูคิดเหี้ยอะไรวะ?!

สิงห์

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ากูจะคิดเรื่องบ้าๆ แบบนั้นกับแม่ง!

SFX: ปัง!! เสียงหมัดทุบกำแพงกระเบื้องอย่างแรง พร้อมเสียงตะโกนลั่นห้องน้ำด้วยความคลุ้มคลั่ง

สิงห์

ไอ้บ้าสี่ตาเอ๊ย!!!

สิงห์

เลิกเข้ามายุ่งในหัวกูสักทีจะได้ไหมวะ?!

...

เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็น ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยตกอยู่ในความเงียบสงบ แสงแดดสีส้มอิฐสาดส่องผ่านบานหน้าต่าง ทาบทับลงบนชั้นหนังสือไม้ที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ บรรยากาศที่นี่ไร้ซึ่งความวุ่นวายและผู้คน สิงห์ในชุดนักศึกษาที่หลุดลุ่ยเล็กน้อย แอบลอบเข้ามาหลบซ่อนตัวราวกับสัตว์ป่าที่กำลังเลียแผล เขาทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะมุมอับ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วยกสองมือขึ้นประสานท้ายทอย หลับตาลงเพื่อหลีกหนีจากความเป็นจริง

สิงห์

ที่นี่แหละ... แม่งเงียบดี

สิงห์

ไม่มีพวกเพื่อนร่วมทีมงี่เง่าให้รำคาญใจ... และที่สำคัญ ไม่มีเสียงหมาๆ ของไอ้โค้ชจอมบงการนั่นด้วย

สิงห์

ใครมันจะมีกะจิตกะใจไปเรียนวะ พอรู้ว่ากำลังจะโดน 'ลงโทษ' แบบนั้นตอนเลิกเรียน...

สิงห์

อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่มีใครตามมาจิกหัวกูแล้ว

ทว่าความสงบนั้นอยู่ได้ไม่นาน ท่ามกลางความเงียบงัน เสียงหวานของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาเบาๆ ทำลายปราการที่สิงห์เพิ่งสร้างขึ้นจนพังทลาย

SFX : เสียงผู้หญิงเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

พลอย

สิงห์...

ใบแดงคาดโทษ

สนับสนุนกรงขังและบทลงทัณฑ์ ⛓️