เมื่อจอมผู้พิชิตถือสิทธิ์แห่งโซ่ตรวน

ภายในมิติพิเศษที่ถูกปิดตายและตัดขาดจากโลกภายนอก อากาศในห้องเย็นเฉียบและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของโอโซนผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กจางๆ แสงไฟสลัวเพียงดวงเดียวสาดส่องลงมากลางความมืด เผยให้เห็นเตียงหลังใหญ่สีเข้ม บนนั้นคือร่างของ 'ลูเซียน' ในสภาพกึ่งเปลือยท่อนบน ผิวเนื้อที่ขาวจัดจนเกือบซีดชื้นไปด้วยเหงื่อ ตัดกับปีกค้างคาวของจอมมารสีดำสนิทที่งอกสยายออกมาจากแผ่นหลัง แขนเรียวทั้งสองข้างถูกรั้งขึ้นเหนือศีรษะ ขึงตึงด้วย 'โซ่แสงศักดิ์สิทธิ์' สีทองเรืองรองที่ลากโยงไปมัดติดกับหัวเตียง ดวงตาของเขาถูกพันธนาการอย่างสมบูรณ์ด้วยผ้าปิดตาเวทมนตร์สีดำสนิท เผยให้เห็นเพียงริมฝีปากบางสีสดที่เม้มแน่นด้วยความดื้อรั้นและเปราะบาง

SFX : เสียงโซ่ตรวนโลหะกระทบกันดังกริ๊ง... กริ๊ง... แผ่วเบา สะท้อนก้องในความเงียบสงัด

SFX : เสียงมิติถูกฉีกกระชาก ตามด้วยเสียงรองเท้าหนังคอมแบทก้าวเดินตึก... ตึก... อย่างหนักแน่น

วิกเตอร์ ชายผู้มีร่างทรงพลังและกำยำ ร่างกายส่วนบนของเขาเปลือยเปล่ามีเพียงโค้ทหนังสีดำยาวถึงข้อเท้าปกคลุมเผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่น ซิกแพคที่ชัดเจน และอกที่กว้างราวกับภูเขา ใบหน้าเคร่งขรึมและหล่อเหลาถูกเน้นด้วยผมสีดำที่จัดทรงอย่างดี จอมผู้พิชิตสีดำสนิทปรากฏตัวขึ้น กลิ่นหอมเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของบุรุษผู้นี้ลอยแตะจมูกลูเซียนทันที นัยน์ตาคมกริบของวิกเตอร์จ้องมองภาพตรงหน้านิ่งค้าง แววตาสีเข้มไหววูบด้วยความตกตะลึง ก่อนที่รังสีอำมหิตอันเยือกเย็นจะแผ่ซ่านออกมาจนอากาศในห้องแทบจับตัวเป็นน้ำแข็ง

ลูเซียน

กลิ่นนี้... เสียงฝีเท้าแบบนี้... วิกเตอร์มาแล้ว บ้าจริง สถานการณ์โคตรจะเสียเปรียบเลย

ลูเซียนเอียงหูฟังเสียงฝีเท้า ลมหายใจเริ่มติดขัด หน้าอกกระเพื่อมไหว

ลูเซียน

วิกเตอร์เหรอ?... ก่อนอื่นเลยนะ ฟังฉันก่อน... นี่เป็นอุบัติเหตุ อย่าเพิ่งคิดอะไรบ้าๆ ล่ะ

วิกเตอร์เดินเข้าไปหยุดอยู่ที่ปลายเตียง สายตาคมกริบกวาดมองปีกสีดำที่สั่นระริกและรอยแดงบนข้อมือ

วิกเตอร์

นายไปทำข้อตกลงโง่ๆ อะไรมาอีก ถึงได้ตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชแบบนี้? ลูเซียน

ลูเซียนเม้มริมฝีปาก พยายามขยับข้อมือหนีความอึดอัด

ลูเซียน

คือมัน... มีความจำเป็นนิดหน่อยหน่ะ...

SFX : เสียงโซ่แสงเสียดสีกันดังกราวใหญ่เมื่อลูเซียนขยับตัว

เหตุการณ์ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ไม่นาน ภายในห้องพักผ่อนอันเงียบสงบ กลิ่นหอมของชาคาโมมายล์ลอยกรุ่นอยู่ในอากาศ ลูเซียนนั่งขมวดคิ้วอยู่บนโซฟาบุหนัง นัยน์ตาสีดำสนิทสะท้อนแสงจากหน้าจอโฮโลแกรม เขาตัดสินใจเรียก 'บียู' สิ่งมีชีวิตตัวกลมสีขาวขนฟูออกมา บียูส่งเสียงร้องแผ่วเบาก่อนจะเปิดหน้าจอร้านค้ามิติ ลูเซียนเลื่อนดูหน้าต่างระบบที่ลอยอยู่กลางอากาศจนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับมุมมืดมุมหนึ่ง มันคือกล่องสลับลวดลายสีดำ-ทอง ปล่อยไอเวทมนตร์สีเข้มออกมาจางๆ ระบุว่าเป็น 'เบาะแสลับของระบบ' ที่ต้องแลกด้วยเงื่อนไขการพันธนาการ

SFX : ลูเซียนพึมพำเสียงเครียด ปลายนิ้วเคาะพนักวางแขนเป็นจังหวะ

ลูเซียน

ด่านต่อไปอันตรายเกินไป... เราต้องหาข้อมูลเพิ่ม

ลูเซียนหันไปสั่ง

ลูเซียน

'บียู เปิดร้านค้าลับระดับเทวทูตทีสิ'...

บียู - ส่งเสียงขานรับอย่างร่าเริง ร่างกลมพองฟูขึ้น

บียู

'ดาอึ๊ง~'...

SFX : เสียงป๊อปอัปหน้าจอโฮโลแกรมเด้งขึ้นมาติดๆ กัน

ลูเซียนนัยน์ตาเบิกกว้างเมื่ออ่านข้อความบนหน้าจอ

ลูเซียน

หืม? 'กล่องพันธนาการแห่งเทวทูตทมิฬ'... แลกกับข้อมูลเคลียร์เงื่อนไขงั้นเหรอ?

SFX : ระบบเสียงสังเคราะห์เย็นชาและดุดันดังขึ้น 'คำเตือน - ไอเทมนี้มีไว้สำหรับผู้ที่ต้องการทดสอบความจำนนของจิตวิญญาณ'...

บียูสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่แผ่ออกมาจากไอเทมชิ้นนั้น มันรีบกระโดดเอาตัวนุ่มๆ มาชนแก้มลูเซียนอย่างแรงเพื่อห้ามปราม แต่ลูเซียนที่กำลังมืดแปดด้านกลับจ้องมองภาพร่างเงาของโซ่แสงและผ้าปิดตาเวทมนตร์อย่างไม่วางตา ในหัวของเขาไม่ได้คำนึงถึงความอันตรายของระบบ แต่มันกลับฉายภาพใบหน้าดุดันของวิกเตอร์ขึ้นมา... ชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งและชอบต้อนเขาให้จนมุม ถ้าวิกเตอร์เห็นเขาในสภาพที่ถูกริบอำนาจและไร้ทางสู้ หมอนั่นจะทำสีหน้าแบบไหน?

SFX : ระบบเสียงสังเคราะห์ยังคงร่ายรายละเอียด 'เงื่อนไข - ผู้ใช้จะถูกตัดการรับรู้ทางสายตา และพลังมานาจะถูกสะกดโดยสมบูรณ์จนกว่า 'ผู้ควบคุม' ที่ถูกเลือกจะอนุญาต'...

ลูเซียนหัวเราะแห้งในลำคอ

ลูเซียน

ระบบนี่มันเล่นแรงชะมัด... เจาะจงรสนิยมเฉพาะทางชัดๆ

SFX : เสียงบียูร้องครางหงิงๆ พยายามเอาขนฟูๆ ถูไถแก้มลูเซียนอย่างร้อนรน

บียู

ไม่เอาอันนี้ลูเซียน มันอันตราย!...บิวววว์!

ลูเซียนยกมือขึ้นลูบหัวบียูเบาๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก

ลูเซียน

ฉันรู้บียู... แต่ข้อมูลเรื่องด่านถัดไปมันคุ้มที่จะเสี่ยง... อีกอย่าง...

ลูเซียน

ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า... ถ้าอยู่ในสถานการณ์ที่ฉันคุมเกมไม่ได้...วิกเตอร์ 'เนตรพยากรณ์' ของแกจะมองฉันด้วยสายตาแบบไหน

ความอยากรู้และสัญชาตญาณนักอ่านอยู่เหนือความกลัว ลูเซียนกดสั่งซื้อทันที พริบตานั้น แสงสีทองสว่างจ้าและไอสีดำทมิฬก็พุ่งทะลักออกมาจากหน้าจอโฮโลแกรม หมุนวนรวมกันในมือของเขาจนกลายเป็นป้ายชื่อลงอาคมโบราณที่เย็นเฉียบ ระบบสั่งให้เขาสลักชื่อ 'ผู้ควบคุม' ลงไป และลูเซียนก็ไม่ลังเลเลยที่จะใช้นิ้วเขียนชื่อ 'วิกเตอร์'...ทันที

SFX: เสียงระเบิดของพลังงานเวทมนตร์ดังกึกก้อง สายฟ้าสีทองผ่าเปรี้ยงลงมากลางห้อง!

ลูเซียนรู้ตัวทันทีว่าเขาประเมินพลังของไอเทมระดับเทวทูตต่ำไป ข้อมูลมหาศาลพุ่งกระแทกเข้าสู่สมองจนปวดร้าว พร้อมกับเส้นสายของโซ่แสงศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามารัดตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเขาอย่างรุนแรง พลังมานาถูกสูบออกไปจนร่างกายอ่อนยวบ ก่อนที่ห้วงมิติจะบิดเบี้ยวและกระชากร่างของเขาเข้าไปในความมืดมิด

ลูเซียนพึมพำขณะสลักชื่อลงบนป้ายเวทมนตร์

ลูเซียน

คนที่ดึงศักยภาพไอเทมนี้ได้ดีที่สุด... ก็มีแค่นายคนเดียวนั่นแหละ...วิคเตอร์

ลูเซียนร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อโซ่พุ่งเข้ามารัดข้อมือจนเกิดรอยไหม้

ลูเซียน

อั่ก...! บียู! ปิดระบบสังเกตการณ์เดี๋ยวนี้! อย่าให้ใครเห็น...!!

SFX: เสียงห้วงมิติปิดตัวลงดังกริ๊ก... ตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นของรองเท้าหนัง ตึก... ตึก... ตึก... เดินตรงเข้ามายังใจกลางมิติอย่างรวดเร็ว

...

เหตุการณ์ตัดกลับมาที่ปัจจุบันในมิติพันธนาการ ลูเซียนที่นอนหอบหายใจอยู่บนเตียงพยายามขยับตัวอธิบายเงื่อนไขบ้าๆ นี้ให้วิกเตอร์ฟัง อุณหภูมิในร่างกายของเขาพุ่งสูงขึ้น ผิวหน้าและใบหูแดงซ่านด้วยความอับอาย เพราะผ้าปิดตาทำให้เขาไม่รู้เลยว่าจอมผู้พิชิตกำลังทำหน้าแบบไหน โซ่แสงศักดิ์สิทธิ์ตอบสนองต่ออารมณ์ดิบ ยิ่งลูเซียนอายและใจเต้นแรง มันยิ่งรัดแน่นและสูบพลังมานาจนแผ่นอกบางกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง

SFX: เสียงโซ่แสงหดตัวรัดข้อมือแน่นขึ้นดังกริ๊ง... ฉ่า... เสียงคล้ายความร้อนนาบลงบนผิวหนัง

ลูเซียนลมหายใจหอบสะดุด เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามไรผม

ลูเซียน

อึก... ก็อย่างที่บอก... ระบบมันบังคับ... โซ่นี้จะถอดไม่ได้... เว้นแต่... 'ผู้ควบคุม' อย่างนายจะเป็นคนปลดปล่อย... ครับ... ท่าน...

ลูเซียน

บ้าเอ๊ย! ไอ้ระบบเส็งเคร็ง บังคับให้ใช้คำลงท้ายแบบนี้เนี่ยนะ!

ลูเซียนสบถอุบอิบเบาๆ ในลำคอ

ลูเซียน

ไอ้ระบบบ้า... กฎงี่เง่าชะมัด!

SFX: เสียงวิกเตอร์เปิดใช้งานเนตรพยากรณ์ ดวงตาเปล่งประกายสีทองวาบในความมืด

วิกเตอร์ขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความไม่พอใจ

วิกเตอร์

ลูเซียน...นายตั้งใจปล่อยให้ตัวเองตกเป็นรองฉันขนาดนี้เชียวรึ?

ลูเซียนช้อนใบหน้าที่ถูกปิดตาขึ้น พยายามหันไปตามทิศทางเสียง

ลูเซียน

ระบบมันบังคับให้พูดสุภาพกับผู้ควบคุมน่ะ... ไม่ชอบงั้นเหรอครับ?... ท่าน

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ต้องยกมือที่สวมถุงมือหนังขึ้นกุมขมับเพื่อสะกดอารมณ์ดิบเถื่อนที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก ภาพของจอมมารที่ไร้ทางสู้ ปีกสีดำที่ลู่ลงแนบเตียง และโซ่ที่รัดตรึงเนื้อหนังจนขึ้นรอยแดงเถือก มันกำลังท้าทายและปลุกสัญชาตญาณความกระหายในการ 'ครอบครอง' ของผู้พิชิตให้ตื่นขึ้น ลูเซียนที่มองไม่เห็น ได้ยินเพียงความเงียบและเสียงลมหายใจหนักหน่วงของวิกเตอร์ ก็เริ่มใจเสีย เขาคิดไปเองว่าอีกฝ่ายคงรังเกียจสภาพกึ่งเปลือยที่ดูคล้ายพวกตัณหากลับแบบนี้ ร่างโปร่งจึงเริ่มดิ้นรน กระชากข้อมือตัวเองออกจากโซ่แสงอย่างเอาเป็นเอาตาย

SFX: เสียงขบฟันกรอด... แผ่วเบาเล็ดลอดมาจากริมฝีปากของวิกเตอร์

วิกเตอร์เสียงต่ำ แหบพร่ากว่าปกติ

วิกเตอร์

ลูเซียน...นายมัน... หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ...

SFX: เสียงโซ่โลหะถูกกระชากอย่างแรง กริ๊ง! แกร๊ก! โซ่ส่องแสงจ้าบีบรัดข้อมือขาวจนเลือดแทบซิบ

ลูเซียนร้องครางด้วยความเจ็บปวด นิ้วมือจิกเกร็งลงบนที่นอน

ลูเซียน

อ๊าส์...! งั้น... งั้นก็ช่วยตัดโซ่นี้ทิ้งทีสิ... ถ้านายทนดูสภาพทุเรศๆ แบบนี้ไม่ได้... อึก... ปลดปล่อยฉันที...

วิกเตอร์ไม่อนุญาตให้ลูเซียนพูดจบประโยค ชายหนุ่มก้าวพรวดเดียวขึ้นประชิดตัวบนเตียงจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วและคุกคาม มือหนาที่สวมถุงมือหนังสีดำเอื้อมไปกำรวบสายโซ่แสงศักดิ์สิทธิ์เอาไว้แน่น ก่อนจะออกแรงกระชากเข้าหาตัวอย่างดิบเถื่อน ส่งผลให้แผ่นหลังเปลือยเปล่าและชื้นเหงื่อของลูเซียนลอยหวือมาแนบชิดกับอกแกร่ง ปีกค้างคาวสีดำถูกเบียดจนห่อลู่เข้าหากันอย่างน่าสงสาร วิกเตอร์ก้มใบหน้าลงมากระซิบชิดใบหูที่กำลังขึ้นสีจัด ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวเนื้อจนลูเซียนสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

SFX: เสียงโซ่ลากครูดกับที่นอนอย่างรุนแรง พรึ่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อเมื่อแผ่นหลังปะทะแผ่นอกกว้าง

วิกเตอร์กระซิบเสียงเข้ม ดุดัน และอันตรายอยู่ข้างหู

วิกเตอร์

ลูเซียน... เลิกโกหกตัวเองได้แล้ว ผ้าปิดตานั่นมันทำให้หูนายแว่ว หรือทำให้สมองนายทึบกันแน่?

จมูกโด่งสันของจอมผู้พิชิตกดลงชิดซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นหอมหวานของมานาจอมมารที่ผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของลูเซียนอย่างหิวกระหาย

วิกเตอร์

เนตรพยากรณ์ของฉันมันบอกชัดเจน... ว่าหัวใจนายกำลังเต้นระรัวเพราะความกลัว... หรือเพราะอยากให้ฉันทำกันแน่

อุณหภูมิในร่างกายของลูเซียนพุ่งทะลุขีดจำกัด ผิวขาวเนียนเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อลามไปทั่วทั้งตัว การถูกพรากการมองเห็นทำให้ประสาทสัมผัสทางกายไวขึ้นเป็นสิบเท่า เขารับรู้ถึงความหยาบกระด้างของถุงมือหนังที่เสียดสีกับผิวเนื้อ วิกเตอร์พลิกตัวแทรกเข้ามาด้านหน้า ขยับขึ้นคร่อมทาบทับร่างบางเอาไว้อย่างสมบูรณ์ มือหนึ่งเชยคางของลูเซียนขึ้นมาบังคับให้แหงนรับ ส่วนมืออีกข้างเริ่มลูบไล้ไปตามแนวชายโครง เคลื่อนต่ำลงไปจนถึงหน้าท้องแบนราบที่หดเกร็งด้วยความเสียวซ่าน ลูเซียนอ้าปากพยายามจะส่งเสียงประท้วง แต่ในวินาทีนั้น วิกเตอร์ก็โฉบใบหน้าลงมาประกบริมฝีปาก บดขยี้จูบอันเร่าร้อน หิวกระหาย และเอาแต่ใจลงไปอย่างไม่ออมแรง

SFX: เสียงถุงมือหนังเสียดสีกับผิวเนื้อ... เสียงผ้าปูที่นอนยับย่นจากการดิ้นรน

วิกเตอร์ใช้นิ้วหัวแม่มือที่สวมถุงมือคลึงริมฝีปากนุ่มที่สั่นเทาของคนใต้ร่าง

วิกเตอร์

ในเมื่อนายยอมยกอำนาจควบคุมให้ฉัน... ฉันก็จะใช้มันให้คุ้มค่า

ลูเซียนเสียงสั่นเครือ ครางประท้วงอู้อี้ในลำคอ

ลูเซียน

อื้อ...! ทะ... ท่าน... อื้อ...

วิกเตอร์กระซิบชิดริมฝีปากก่อนจะกดจูบหนักหน่วงลงไปอีกครั้ง

วิกเตอร์

เงียบซะ!...

วิกเตอร์ตักตวงความหวานจากคนใต้ร่างอย่างตะกรุมตะกราม เรียวลิ้นร้อนกวาดต้อนช่วงชิงลมหายใจจนลูเซียนแทบสำลัก โซ่แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายวาบวับไปตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน รั้งท่อนแขนของลูเซียนจนตึงเปรี๊ยะ สติของนักอ่านหนุ่มเริ่มพร่าเลือน ลอยเคว้งคว้างอยู่ในความมืดมิดที่มีเพียงรสจูบกลิ่นเลือดและสัมผัสจากจอมผู้พิชิตเท่านั้นที่เหนี่ยวรั้งเขาไว้ แต่ถึงกระนั้น สัญชาตญาณความอวดดีและดื้อรั้นก็ยังไม่เลือนหาย ลูเซียนเผยอยิ้มที่มุมปากทั้งที่ยังหอบหายใจตัวโยน กระซิบเย้าแหย่ด้วยสรรพนามที่ระบบบังคับ เพื่อหวังจะกวนประสาทคนที่กำลังคุมเกม

SFX: เสียงจูบแลกสัมผัสเฉอะแฉะดังก้องในความมืด... จ๊วบ... เสียงลมหายใจหอบประสานกันอย่างหนักหน่วง

ลูเซียนผละริมฝีปากออกมาหอบโกยอากาศเข้าปอด หยาดน้ำลายใสเปื้อนมุมปาก

ลูเซียน

แฮ่ก... แฮ่ก... รุนแรงชะมัด... สมกับเป็นผู้พิชิตเลยนะ...ครับ...ท่าน

ลูเซียนเอียงคอ ยิ้มยั่วเย้ยทั้งที่ดวงตายังถูกปิดบัง

ลูเซียน

ดูท่านายจะชอบใจ... ที่เห็นฉันไร้ทางสู้ใต้ร่างนายขนาดนี้ใช่ไหม... 'ผู้ควบคุมของฉัน'?

วิกเตอร์ชะงักการเคลื่อนไหวไปเล็กน้อย แววตาในเนตรพยากรณ์วาวโรจน์ด้วยความกระหายอยากเอาชนะ

วิกเตอร์

...นายนี่มันปากดีไม่เปลี่ยน ลูเซียน

เส้นความอดทนของวิกเตอร์ขาดสะบั้น เขาไม่คิดจะออมมือให้คนอวดดีอีกต่อไป ชายหนุ่มก้มหน้าลงขบกัดเข้าที่ลาดไหล่เนียนตรงโคนปีกค้างคาวอย่างแรงจนจมเขี้ยว กลิ่นคาวเลือดจางๆ คละคลุ้งในอากาศ ลูเซียนสะดุ้งเฮือกสุดตัว แอ่นแผ่นอกขึ้นด้วยความเจ็บปวดที่เจือปนไปด้วยความเสียวซ่านลึกล้ำ มือที่ถูกมัดด้วยโซ่พยายามไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวกลางอากาศ จนสุดท้ายต้องทิ้งตัวลงโอบกอดรอบแผ่นหลังกว้างของวิกเตอร์ไว้แน่น วิกเตอร์กดน้ำหนักตัวทั้งหมดลงมาทาบทับ สองร่างบดเบียดแนบชิดจนก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นรัวเป็นจังหวะเดียวกัน เสียงนั้นสะท้อนก้องกังวานไปทั่วทั้งมิติพันธนาการ

SFX: เสียงขยับขยำโซ่โลหะดังกราวใหญ่! กริ๊ง! แกร๊ก! ตามด้วยเสียงกัดเนื้อจนเลือดซิบ

ลูเซียนสะอื้นคราง เสียงสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่ได้ข้างหูวิกเตอร์

ลูเซียน

อ๊าส์...! วิกเตอร์... มันเจ็บ... อึก... เบาหน่อย...

วิกเตอร์ละริมฝีปากจากลาดไหล่ที่มีรอยฟันและหยดเลือดสีสด เลียริมฝีปากตัวเองอย่างเชื่องช้า

วิกเตอร์

นี่คือบทลงโทษของคนขี้โกหก... อยู่ในความมืดแบบนั้น แล้วรับรู้แค่สัมผัสจากฉันก็พอ

วิกเตอร์กระซิบเสียงต่ำ ทรงอำนาจ คุมเกมอย่างสมบูรณ์แบบ

วิกเตอร์

บอกฉันมาสิ... ว่าใครคือผู้ควบคุมนาย?

SFX: เสียงลมหายใจหอบถี่สะท้านของลูเซียนที่ยอมจำนน

ลูเซียนซุกใบหน้าที่แดงซ่านลงกับบ่ากว้างของอีกฝ่าย ยอมพ่ายแพ้ด้วยน้ำเสียงกระเส่า

ลูเซียน

...น...นาย... วิกเตอร์...

พันธนาการแห่งเทวทูตทมิฬ

สนับสนุนกรงขังและบทลงทัณฑ์ ⛓️